دریغا از عشق چه توان گفت! و از عشق چه نشان شاید داد وچه عبارت توان کرد! در عشق قدم نهادن کسی را مسلم شود که با خود نباشد و ترک خود بکند و خود را ایثار عشق کند. عشق آتش است هرجا که باشد جز او رخت دیگری ننهد. هرجا که رسد سوزد و به رنگ خود گرداند. عشق بنده را به خدا رساند، پس عشق از بهر این معنی فرض راه آمد . ای عزیز مجنون صفتی باید که از نام لیلی شنیدن جان توان باختن. فارغ را از عشق لیلی چه باک و چه خبر؟ (عین القضات همدانی، تمهیدات)

شیخ ما قدس الله روحه العزیز روزی در حمام بود .درویشی شیخ را خدمت می کرد ودست بر پشت شیخ می نهاد و شوخ بر بازوی شیخ جمع می کرد چنان که رسم قایمان گرمابه باشد تا آنکس ببیند که او کاری کرده است. پس در میان این خدمت از شیخ سوال کرد که «ای شیخ !جوانمردی چیست؟» شیخ ما حالی گفت:«آن که شوخِ مرد پیشِ روی او نیازی.» همه ی مشایخ و ائمه ی نیشابور چون این سخن بشنودند اتفاق کردند که کس در این معنی بهتر ازاین نگفته است. (محمدبن منور،اسرارالتوحید)

من از نهایت شب حرف می زنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور

ویک دریچه که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم

(فروغ فرخزاد)

چایی که مرغوب نباشد چیزی به آن اضافه می کنم،

چول دارچینی ،هلی،نباتی،شده چندپربهارنارنج،

چیزی که آن مزه وبوراتبدیل به عطرخوش وطعم خوب کند.

زندگی هم گاهی می شودمثل همین چای

بایدبادلخوشی های کوچک طعم ورنگش راعوض کنی،

یک چیزی که امیدبدهدبه دلت،

انگیزه شود،بنزین باشدبرای حرکت ماشین زندگی ات،

بعدماشین تخت گازمی رودتاآنجایی که بایدامیداشته باشید

به اتفاقات خوب وبرای رسیدن به آن تلاش کنید...

آدم های سمی همه جاهستند.درخانواده،محل کار،خیابان ومحل تحصیلی درکنارشمازندگی می کنندومدام درحال آزارشماهستند بطوریکه نمی توانیدباخونسردی ازکنارشان بگذرید.آنهادرحالیکه به زندگی شما پامیگذارندکه فرصت موشکافی رفتارشان راازشمامیگیرندوذهن تان رابه مسیری که می خواهند،هدایت می کنند.برای شماهم پیش آمده که باآرامش وشادی واردمحیط کارتان یایک مهمانی خانوادگی شویدوبعدازچندساعت باچهره ای پریشان به خانه بازگردید؟ شایدخودتان هم ندانیدکه قدرت خارق العاده آدم های سمی بوده که حال تان رازیروروکرده وممکن است این افرادذهن شمارابه شکلی شست وشوداده باشندکه